Macrobiotisch dynamisch

verhaal uit de oude doos

Macrobiotisch dynamisch


Tijdens mijn prille tienerjaren dwaalde er een vlaag van macrobiotisch dynamisch koken door ons huishouden. 

Dus wat doe je dan

Nu kan ik uiteraard geen enkel bezwaar maken tegen het kiezen voor een gezondere leefstijl maar dat dat gepaard moest gaan met een met onbewerkte gierst gevulde koolbladeren zonder enige smaakversterker slechts te kort in het kookvocht te hebben gelegen avondmaal was ons toch echt wat gortig. Maar goed opgevoed als we zijn hebben we ons bezwaar en tegenzin zoveel mogelijk de kop proberen in te drukken en zijn er tot op zekere hoogte nog best ver in meegegaan, ook al betrapten we elkaar nog wel eens op koekkruimels en glimmende kipkluiflippen.

Als je naar de winkel moest

Wij verbouwden zelf geen gierst dus moesten we naar de winkel. En in die tijd waren natuurwinkels voorbehouden aan een select gezelschap en kon de gemiddelde bezoeker zo figureren in Thriller zij het ietwat minder dynamisch. Zoals het hoorde stak er netjes op geregelde tijden een worm zijn kopje uit een appeltje. Tje want alles is natuurlijk een overtuigend natuurlijk stukje kleiner. Eén winkel zullen we nooit vergeten. In een piepklein winkeltje ventte een grote Amerikaan een allerhande aan buitengewoon gezond. Het was daar zo donker dat je bleef schrikken als de grote Amerikaan ineens opdook terwijl jij probeerde te achterhalen in welke bak de ongespleten grauwe erwten zaten. Thuis was het dan ook vaak een muntje opgooien wie moest.

En alle skwam goed

Het omslagpunt was volgens mij toen er stukken sponsachtig materiaal werden geweld in sojasaus dat wij geacht werden te aanvaarden als een sappig gegrilde t-bone en mijn moeder onze gezichten zag. Nu kookt ze de sterren van de hemel – als ze wil – dus het is toch ergens goed voor geweest.