opvoeden : bang voor de (tand)arts: 5 tips

anders kijken

opvoeden : bang voor de (tand)arts: 5 tips

Ik zie het met zekere regelmaat gebeuren. Een volwassene die in een primaire reactie – zelfs zonder nog iets gezegd te hebben – genoeg gezegd heeft.

Zo stond er eens een mannelijke assistent in de kraamkamer van het ziekenhuis na de geboorte van mijn dochter. Hij keek ongeveer zo:

Foto op 11-09-14 om 15.00

Maar de assistent in de kraamkamer even terzijde want dit stukje gaat over 5 tips tegen angstvorming bij kinderen en de rol van ouders en andere volwassen weldenkenden. Meestal heeft een kind nog geen eigen nare ervaringen bij een arts waarop angst gebaseerd is. Het kan hooguit spannend zijn omdat het nieuw is.  Vaak worden kinderen onzeker of bang door onze reactie om naar een arts te moeten.

Dus wanneer een kind (voor het eerst) naar een arts moet, denk dan aan de volgende punten:

1.

Trek niet zo’n soort gezicht of dat van de assistent in de kraamkamer

Foto op 11-09-14 om 14.30

2.

Blijf ook met je eigen gruwelijke traumatische ervaringen kalm en vriendelijk of desnoods neutraal kijken.

Foto op 11-09-14 om 14.34 #2

3.

Zeg daarbij niet: aarrrrg, wat vreselijk voor je (reflectie van je eigen emotie, heeft een kind echt helemaal niets aan)

4.

Of: je hoeft niet bang te zijn hoor, de dokter is heel aardig (waar moet je bang voor zijn dan? waarom zou de dokter niet aardig zijn?)

5.

Maar wel: veel plezier, kom je me vertellen hoe het gegaan is?