aai- of zwaaihond

anders kijken : opvoeden

aai- of zwaaihond

Thuis hanteren wij het fenomeen aai- of zwaaihond.


Alle honden zijn zwaaihonden tenzij het baasje aangeeft dat het een aaihond is. Nu waren wij zojuist in Zuid-Amerika en daar werd het toch iets ingewikkelder. Want hoe vraag je in degelijk Quechua of de hond die zich in de buurt van een persoon bevindt een aai- of zwaaihond is?

Hier hadden wij een paar oplossingen voor bedacht: een hond zonder iemand in de buurt ook al staat hij naast een stalletje met caviaworst is een zwerfhond (aka surfhond) en dus een zwaaihond, een hond met zonder haar en korsten is een zwaaihond en een poezelige puppy in de armen van een klein mens is een aaihond.

Pas na teveel weken en enkele ongewenste encounters kwamen we erachter dat binnen een deel van ons gezin een heel andere definitie leeft; namelijk een zwaaihond heeft een staart en een aaihond niet. Of andersom. Tot op heden zijn we – al dan niet gelukkig – voor heel andere zaken naar de eerste hulp gegaan.